Tuesday, August 1, 2017




Mature fruit, free clean and in the thick fields
rich golden ear
June month, month mower to fatigue and the fire of the Sun
Spilled ear
With thin wicker loops
And wild-ears in the harsh blond haystacks
tied the dense bundles

And then Julius   we are cutting,
fruit fallen In rocking   and sifting
in harvesting to grind
The worm  from wheat
stands out
to make the sweet bread roll

Inside the palms
Sweet bread, God's gift ......I am the bread of life, the good seedling ...... of the earth
with sacred seed fermented protoplast
well made

The Sweetest Bread
my mother caress, mother kiss
hungry people ............
on a wooden table "hot bread" share enemies and friends
bread from sun and light, shared .... Bread blessed

God's wheat
The tall cars were loaded and gone
Inside the deserted and empty State remains
The hand that will paint only on the big walls BREAD AND FREEDOM (Odysseas Elytis)

Μεστά  στάχυα
Ώριμος ο  καρπός ,λευτερος καθαρός και στα παχιά χωράφια
μεστά χρυσά στάχυα
Ιούνιος μήνας ,μήνας θεριστής στην κούραση και το λιοπύρι
χυμένα στάχυα
Με τις λεπτές βεργούλες λυγαριάς
και με αγριόσταχα  στις πελώριες ξανθές θημωνιές
δεμένα τα πυκνά δεμάτια

Και ύστερα ο Ιούλης ο Αλωνάρης, καρπός σωριασμένος
στο λίχνισμα και στο κοσκίνισμα στο δριμόνι
στο άλεσμα ,την ήρα από το στάρι
ξεχωρίζει  για να γίνει το  γλυκό ψωμάκι
Μέσα στις παλάμες
γλυκό ψωμί ,Θεού δώρο …..Εγώ ειμί ο άρτος της ζωής, ο καλός σπορέας ……της γης
με ιερό  σπόρο ζυμωμένο πρωτόπλαστο
Τo πιο γλυκό ψωμί της μάνας μου το χάδι, της μάνας το φιλί
Πεινά ο λαός………… Πάνω σε  ένα ξύλινο τραπέζι «ζεστό ψωμί» μοιράζονται  εχθροί και φίλοι
Ψωμί από ήλιο και φως, μοιρασμένο…. ψωμί ευλογημένο

Του Θεού το στάρι τα ψηλά καμιόνια το φόρτωσαν και πάει Μες στην έρμη κι άδεια Πολιτεία μένει Το χέρι που μονάχα με μπογιά θα γράψει στους μεγάλους τοίχους ΨΩΜΙ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (Οδυσσέας Ελύτης)


Today the stone houses
crushed of rosewood
the blossoms

The human tears
heart they betray
the soul , the body
pierces is poured
at light
the great calling
at lament the Archangel
and dirge

But I get drunk with a small
blossom, a jasmine
where where the smell of
they are magnificent

Oh! with the youth and
of Spring song
you will you come, young blossoms
to mold using ..
cool voices
dressed with Sun
First youth
will stab lips
like kiss

Will you come in you ...
at pure fatherly
house ...... that there a
we expect all


Σήμερα στα πέτρινα σπίτια
τσάκισαν της τριανταφυλλιάς
οι ανθοί
Τα δάκρυα των ανθρώπων
την καρδιά προδίδουν
Η ψυχή το σώμα
τρυπά χύνεται στο φως
στο μεγάλο κάλεσμα
στον θρήνο του Αρχαγγέλου
και το μοιρολόι
Μα εγώ μεθώ με ένα
ανθάκι ,ένα γιασεμάκι
που η μυρωδιά του
είναι μαγευτική
Ω! με της νιότης και
της Άνοιξης το τραγούδι
θα έρθεις εσύ, νέους ανθούς
να πλάσεις ....
δροσερές φωνές
ντυμένες με Ήλιο
Την πρώτη νιότη
θα καρφώσω στα χείλη
σαν φιλί
Θα έρθεις εσύ ...στο
καθαρό πατρικό
σπίτι ......που εκεί σε
προσμένουμε όλοι


The first welcome of
heart, you were promised
lost times
of  Sun gold
cozy little tree

love song
with sobs and sighs
ties and feelings ripen
cyclamen of youth
bathed in golden light


Flock of birds to overtake
heaven hug
to imperious rocks rest
travelers ... the soil with water
darkness to light mate

In stately sunlight
the eyes …. aching
I embrace the world
with injured hands
winds woke
the cool earth
love and soul
hugged slept


Στο πρώτο καλωσόρισμα  της
καρδιάς ,ήσουν η υπόσχεση
τα χαμένα των χρόνων
του Ήλιου το χρυσάφι
το φιλόξενο δενδράκι

Τραγούδι ερωτικό
με λυγμούς και στεναγμούς
δεσμοί και αισθήματα μεστώνουν
κυκλάμινο της νιότης
λουσμένο στο χρυσό φως


Σμάρι τα πουλιά με προσπερνούν
τον ουρανό αγκαλιάζουν
στα αγέρωχα βράχια ξαποσταίνουν
ταξιδευτέςτο χώμα με το νερό
το σκοτάδι με το φως  ζευγαρώνουν

Στο μεγαλόπρεπο  φως του Ήλιου
τα μάτια   …. πονούν
αγκαλιάζω  τον κόσμο με
τραυματισμένα χέρια
οι άνεμοι ξύπνησαν
στην δροσερή γη
ο έρωτας και η ψυχή
αγκαλιασμένοι κοιμήθηκαν


Ice flower
pierced the stone
alone and there dozing
They spent centuries
rings of color
unfolded and
they triumphed as
drunkenness light
With the root
wedged of
the union
measuring weighs
the secret of life
spends in hidden harmony
tenderly born and flourishes again

Το παγωμένο λουλούδι
τρύπησε την πέτρα
μοναχό και εκεί αποκοιμήθη
Πέρασαν αιώνες
δακτύλιοι  χρωμάτων
ξεδιπλώθηκαν και
θριάμβευσαν  σαν
φωτός μεθη
Με την ρίζα σφηνωμένη
στης ένωσης το
μέτρημα βαραίνει
τρυφερά γεννιέται και ανθεί πάλι
σε κρυφή αρμονία
το μυστικό της ζωής


No comments :

Post a Comment