Saturday, April 1, 2017




Although I loved you wholeheartedly,
Although you loved me wholeheartedly,
you never were the Necessary for me,
I never was the Initial for you.

Words are substitutes.
They give a name to the wild flowers,
they are nor the wild flowers,
neither the Spring that gave them birth.

I did not refuse my Demons for you,
Though you are Inadvertently,
the Only remaining for me
the only remaining from me .....

Ολόψυχα κι αν σ' αγάπησα,
ολόψυχα κι αν μ'αγάπησες,
δεν μου ήσουν Απαραίτητη,
δεν σου ήμουν Αναγκαία.

Οι λέξεις είναι υποκατάστατα.
Ονομάζουν τ'αγριολούλουδα
δεν είναι τ' αγριολούλουδα,
ούτε η Άνοιξη που τα γέννησε.

Δεν αρνήθηκα
τους Δαίμονές μου για εσένα,
Πλην είσαι Ακουσίως,
Ό,τι μου έχει απομείνει,
Ό,τι απομένει από εμένα


Do not
let me
touch you!
Because if
you pop
like a soap bubble,
I will stop seeing
the colors of Iris
within you

I tried
to dream
staring elsewhere than you
the landscape
fell in love
with my gaze
as the colors of
your own Iris
was reflected
of your own rainbow

But I
did not fell
in  love with
the landscape
And when I turned back
to see you again
for the first time
you had disappeared

How macabre!
Your rainbow persisted
to paint
my gaze
and landscapes
continued to
false loves.

Everything else
was imprisoned
in a book
of poems
which is yellowing
in a drawer somewhere
never succeeding
to describe
those colors.

The critic was ruthless:
"The poet
acts childish
like a girl who
speaks to her doll. "

Maybe the bubble
is to be blamed.

Μη μ' αφήνεις
να σ' αγγίξω!
Γιατί αν σπάσεις
σαν σαπουνόφουσκα,
θα πάψω να βλέπω
τα χρώματα της Ίριδας
εντός σου.

να ονειρευτώ
κοιτάζοντας αλλού.
Το τοπίο
ερωτεύτηκε το βλέμμα μου,
καθώς καθρέφτιζε
τα χρώματα της δικιάς σου Ίριδας.

Όμως εγώ δεν αγάπησα
το τοπίο.
Κι όταν γύρισα
να σε ξαναδώ
για πρώτη φορά
είχες σπάσει.

Τι μακάβριο!
Η δικιά σου Ίριδα
επέμενε όμως
να χρωματίζει
το βλέμμα μου.
Και τα τοπία
να αγκαλιάζουν
φρούδες αγάπες.

Όλα τα υπόλοιπα
σ' ενα βιβλίο
με ποιήματα
που κιτρινίζει
σε κάποιο συρτάρι.
Ποτέ δεν πέτυχε
να περιγράψει
εκείνα τα χρώματα.
Η κριτική ήταν αμείλικτη:
"Η ποιήτρια
σαν κοριτσάκι που
μιλάει στην κούκλα της".

Ίσως να έφταιγε η σαπουνόφουσκα.


Wondrous thing is
the new spring!

One word said and
you can smile

A blooming  bud
offers wings

Just a recall
gives courage

"Where are you?" sent
night message

"I will be here
every spring"

Περίεργο πράμα
η άνοιξη

Με μια λέξη αίφνης

Μ' ένα μπουμπούκι
φτερά έχεις

Με μια ανάμνηση α-

"Πού είσαι;" μου είπε μες
στη νύχτα

Πάντα εδώ θα είμαι
Κάθε άνοιξη...



CHRYSSA VELISSARIOU: Professor of Physics, specialized in Space Physics, candidate Doctor in Education.  Prized by the Ministry of Education in Greece. Elected in the Municipality of  her hometown. Published in Greek and English in over 20 Anthologies, internet magazines and two personal books. Activist for Peace. World Poetry Canada and International Ambassador to Greece 2014-2016 for Peace, host in Greece of Poetathon in 2013 and of Peaceathon in 2015. 100TPC events’ organizer. Host in Greece of the International Beat Poetry Festival 2015.
More than 3000 poems on her blogs.
She also writes in French and German.