BLAGICA STANOESKA

 

 

Smiling Woman

 

And I write everything,

and I talk about everything,

everything that can,

and what cannot,

be said,

she laughs.

 

In her dreams,

I spend my mind,

down I bring stars,

in her eyes,

she laughs.

 

And I kiss the day,

full of happiness,

and I bathe it,

in the existence with sunlight,

she laughs.

 

With red roses,

I decorate her soul,

a divine truth,

and it adorns her forehead,

she laughs.

 

Насмеана жена

 

И пишувам се,

и зборувам сешто,

се што може,

и што не може,

да се рече,

таа се смее.

 

Во нејзините соништа,

го трошам умот,

ѕвезди спуштам,

во нејзините очи,

таа се смее.

 

И го бакнувам денот,

полн со среќа,

и го облевам,

постоењето со сонце,

таа се смее.

 

Со црвени рози,

ја украсувам нејзината душа,

божја вистина,

и го краси челото,

таа се смее.

 

Loneliness

 

The sun dies in the west,

the valley prepares for sleep,

sadness becomes my friend.

 

The river flows calmly,

bounded by patient shores,

waiting with effort,

to finish the day,

and sink into silence.

 

Noble is the fate,

of this night,

that took me,

into its embrace.

 

Осаменост

 

Сонцето умира на запад,

долината се подготвува за сон,

тагата ми бидува пријател.

 

Реката мирно тече,

ограничена со стрпливи брегови,

очекувајќи со напор,

да го завршам денот,

и потонам во тишина.

 

Благородна е судбината,

на оваа ноќ,

што ме зема,

во нејзините прегратки.

 

 

BLAGICA STANOESKA

 

BLAGICA STANOESKA, retiree, 74 years old. She writes poetry and prose. Present in poetry and prose collections in North Macedonia, Croatia, Serbia, Bosnia and Herzegovina, Bulgaria, Russia, India, Argentina, and the Philippines. Her first book of poetry, “Svetla milokrvnost” was published by Novi Bavilon Bitola, North Macedonia.