SERPIL DEVRİM - IN TURKISH

SERPIL 

DEVRIM

100. Gün Şiiri

bağcı, sesimi gökyüzüne uladım ölümü sil

taş yontucuyum bu gece sesimi gökyüzüne uladım

gözlerim kendine ağır geleni yonttu

dışımın kalabalığını, içimin tenhalığını

yonttu hafif hafif hayata küs yanımı

götürdüm kent meydanına bıraktım

kimsenin beni fark etmeyeceği kadar yalnızım

taş devri çıraklığım gögüs boşluğuma kemirgen

kalfalığım, maden devrim, dil sürçmesi pırlangıç kanadı

tunç devrim ustalığım, şeytan çekici içsel hoşluğum

çerden çöpten çıkrıksız bir kuyuda çirişçinin çanağı

bağcı, sesimi gökyüzüne uladım ölümü sil

taş yontucuyum bu gece sesimi gökyüzüne uladım

dilime ağır geleni yonttum

yedi göbeği, yedi gömleği taşın sırtından

yediden yetmişe yedi düveli taşın karnından

döktüm eteğimden gül renkli gül kokulu

kalbimden çıkarıp akordu bozuk acemi bir çalgıcının

ellerine yükledim duygusal çığırtkan yanımı

yonttum arındırmaya yeryüzünü kirinden

yeri dar gönlü bol cankurtaran çaldı çanı

öttürdü düdüğünü canhıraş sirenini

masala çokça uygun, gerçeğe çok aykırı

çetin ceviz çıktı boğazındaki lokma

façalı şehvetperest ayağını diredi

bağcı, sesimi gökyüzüne uladım ölümü sil

taş yontucuyum bu gece sesimi gökyüzüne uladım

birkaç cambaz bir ipte canı tez , canı tatlı,

okkalı kudurganı yüzü yerde gezeni

düşkünü düşsüzü hepsi hafıza kaybı

kocaman bir mağara kafataslı her biri

aşındırırdım yüzeyi, çıkarttım,yere vurdum,

vurunca duymaz sandı, etim kanım belleğim

keskide parıldadı arınmanın sevinci

bağcı, sesimi gökyüzüne uladım ölümü sil

taş yontucuyum bu gece sesimi gökyüzüne uladım

yonttum kalbimi , ötesinde berisinde açık yara aşikar

geçti gitti , göçtü gitti insanlar, açlık doymadı

Fetih

Bana kalbimi fethetmekten söz etme,

harami yağmalamasına kapalıyım.

Fethetmek dediğin,

yaşama ait ne varsa ırzına geçmektir.

Güvercin yuvalarım bozulur,

parke taşlı serin sokağım asfalt olur,

cumbalı ahşap bir evin avlusunda 

çocukluğum kaybolur.

Derme çatma kondu çatılarına 

leyleklerim uğramaz,

gençliğim törpülenir,

ihtiyarlığım bunar.

Düşüncemden başlayıp görgüsüzce

inancımdan çıkarsın,

hem çapsız hem hadsiz aklın ermez

eski bir kentin dokusundaki büyüye.

Tırmanıp meyvesini kopardığın,

salıncak kurduğun ağaçlar

silinmiştir belleğinden.

Senin gözlerin sisten ve dumandan gri,

Benim gözlerim maviyi ve yeşili özler.

Sen yakmaktan konuşursun pervasız,

yıkıp yakmaktan, asıp kesmekten

ben yanmamaktan ve yıkılmamaktan.

Ne düşte ne umutta

aynı sevda değil

anladığımız.

Ölü Dallarımı Tut!

karşılıklı konduk, sesler düştü sol yanıma.

göğsümün kafesine kanat çırparak inen

öte dünya betimli esmer mülteci çocuk

yüzün bu akşamüstü yara denilen oyuk

gözlerin tek bir ülke, koca bir yeryüzüyken

bu çağın hissizliği tam bir ölüm kapanı

bir çığın gümbürtülü soygun, yağma, talanı

kızıl kahve bataklık, balçığı elbirliği

geçer göçer derinlik, dibe çöken ağırlık

yolunu kaybettiren insanlıktan yoksunken

damı yok sığınacak, kıyılara çarpacak

eylülde su taşkını kucaklanmayan beden

işte aynı sen gibi, ait olduğu yerden sürüklenen buzulun

hayli zaman önce dış dünyaya ördüğü

an be an eksilen kırılgan gövdesinden

kendini kattığı su, hepimizi boğacak

hangi tarafa dönsem ışığın hızı aynı

insanın yörüngesi, arada bir nükseden merhamet çisentisi

bardaktan boşanan gökyüzü eleğine

bir uzak bir mesafeden

Ölü dallarımı tut ! Ölü dallarımı tut !

ölü yaprak dökülsün!

eğri dalım düzelsin...

SERPIL DEVRİM

SERPIL DEVRIM: Yazar-Şair. 1960 yılındaİstanbul'dadoğdu. İngilizcebiliyor. Şiir: Doğumundayım Günün. Yol Bitiyordu. Yarısı Yarım . Yeryüzü Ağrısı. Kalbim Bir Su Kuyusu. Öykü: Mor Alfabeli Kadınlar. Roman : Su Gibi. Ödüller :- Muammer  Hacıoğlu  Şiir  Ödülü – İstanbul-2018 -6.Concorso Uluslararası Edebiyat Ödülü PREMIO ”MADONNA DELL’ARCO Napoli-İtalya-2019 (Öykü ve şiir dalında 2 Ödül) -20.Premio Uluslararası Edebiyat  Ödülü  Universum  Academy- İsviçre 2019 (Öykü ve şiir dalında 2 Ödül)-VII Edizione del PREMIO LETTERARIO CITTÀ DI SARZANA- İtalya/2019 (Öykü ödülü)-4. Premıo Uluslararası Edebiyat Ödülü  LA VOCE DEI POETI – Verbumlandıart- Roma-İtalya- 2019 (Öykü ve şiir dalında 2 Ödül)-CAMPIONAT EUROPEAN de POEZIE Avrupa Şiir Jüri  Özel  Ödülü- 2019- Romanya-İnternational Forum for Creativity and Humanity in Morroco/ Fas/2018 Certıfıcate-World  Natıons Wrıters’ Unıon  World Laureate In Literature/Kazakistan/2018 Diploma/ Uluslararası Edebiyat Ödülü-Organization for Peace and International Democracy Wings Canada/Kanada/2018 Certıfıcate-Dar Arab Foundation for Arabic Culture and Arts Morocco/Fas/2018 Certıfıcate -Iraq Literature  Center and Creative Literature Magazine/ Irak/2018 Certıfıcate Şiirleri İngilizce, Arapça, Çince, İtalyanca, İspanyolca, Urduca, Sırpça, Bulgarca, Sindhice ve Rusdillerine  çevrildi ve bu ülkelerin uluslararası edebiyat dergilerinde yayınlandı. Bunlardan bazıları :Avrupa ve Amerika’da Diogene Literature Culture and Art Magazine ve Balkanlarda Balkanski Književni Glasnik Literature, Mısır'da Daralarab Literature, Ürdün'de Afaqhorra Literature, Fas'da Samama Literature, Özbekistan’da Femida, İspanya’da Azahar Revista Poetika Literature Magazine,İtalya’da Via Po Cultura Revista. Şiirleri pek çok uluslararası antolojide yer aldı. Uluslararası edebiyat festivallerine katıldı. Pek çok şiiri ve kadın öyküleri Türkiye'deki çeşitli kültür, sanat ve edebiyat dergilerinde yayınlandı. Kasabadan Esinti, Menekşe, Bodrum Gündem, Berfin Bahar, Adalya, Tmolos, Aratos, Lacivert, Mühür dergileri bunlardan bazıları. Radyo ve televizyon programlarında şiirlerini seslendirdi ve hümanist yaşam bakışını aktardı. İngilizce‘denTürkçe‘ye, Türkçe‘denİngilizce‘ye şiir çevirileri yapıyor. PEN UluslararasıYazarlar Birliği Türkiye üyesi. IWA  Uluslararası Yazarlar Birliği Belçika üyesi. Dünya Yazarlar Birliği Sendikası üyesi. İletişim Bilgileri : İleti :serpil1devrim@gmail.com

SERAP ERDOĞAN - IN TURKISH

SERAP ERDOĞAN

Kenar Mahalle Baskisi

Bu yüzümün kenarda duruşu

Bütün ırkları kırpıp ben etmiş zalim

Bu kapının açılmaktan hiç edilmişi

Yaralar çağına değememişi

Uzunca ovduğum bu yenisi al

Son baskıya yetişememişi kendimin

Bu çadırını kendi örmüş allığı tenimin

İncelmekten kopmaktan anlamamış bildiğin

Sonrasız sanmışın birisi bu da

Durmadan ellemiş çocukluğunu

Uzadıkça kırılmış ikliminin bilgisi

Yeni taşınmış mahalleye

Üç sayfa sokak görmüş gözleri

Yancı, kaba, ötekidir beriki

Keten mavisine beyazını göstermiş

Aklından emdiğini bileğine sağdırmış

On devlet maaşını işportaya gördürmüş

Ne çok sürmüş matbaaya direnci.

Götürün sonuncuyu, kalbi gezmiş içerde

İlk baskımı ısmarlamış hergele

Aklımdan çocuk yapacağım, zehir de

Okumayacak sonunda onu da kimse.

Tezgâhtar

Şimdi sen martısız şakağında bir şehrin

Patlayacak uyku gibisin çok erken

Şimdi sen kasalarında kart okuru mağazaların

Ömrünü katlayıp raflara uykunu raflara

Serdiğin uzaklık aklında buruşarak

Aşkını askıdan düşüreceksin

Yakanda adın gibi bir çorak yazı

Yalnız kapıda öten mavi boyalı kuşla

Gidenlerin üst üste kaç mevsimi giydiklerini

Caddenin kaç yaradan yapıldığını bilmeyeceksin

Geçirgen bir kımıltıya sarılısın, keten dokumalarda defo

Seni kasadan hasarsız geçirmeyecekler

Yokuşunu tamir ederek

Etiketinde kanamış harfleriyle sırtının

Depodan eski bedenini getireceksin.

Askıda solgun ve kolalı bulduklarında seni

Yeni sezon başlamış diyecekler

Şimdi yas moda.

Ülke

Ege’den kalkan bir türkü

Dersim’e dek söyletirdi ağzını

Bir ırmak ıssızda yitirir kolunu

Her sokağın aklından bir çocuk doğardı

Aşk yanlış rahleye açılıp da unutulmazdı

Solundaki dalgadan sağındaki dağdan ürküyorsun

Ormansızın tekisin köklerin faylarına dolaşık

Kurşun kalemtıraşında erkekliğinin kadınların açılıyor

Korkuya kaptırdığın sokakların uyuşmuş

Kelimeye saadet getiremiyorsun

Üç denizi boz ovaya susturarak gidiyorsun

Tam ortanda köz doğuyor susunca

Hangi acının cerrahı olsan

Tarihin karnında gazlı bez unutuyorsun

Giderken haksız ölümler geçiyorsun

Evlatlar komalar mezarlar geçiyorsun

Tutmamaya ellerin var ey ülke

Giderek aklını giderek türkünü biçiyorsun

Boşluğuna tünemiş bir şey var

Birikmemişsin bir yere anlayamıyorsun

Uykunda çok fazla dönüyorsun

SERAP ERDOĞAN

SERAP ERDOĞAN: Ankara’da doğdu. İlköğrenimini Yozgat ve İzmir’de, orta öğrenimini İzmir Namık Kemal Lisesi’nde tamamladıktan sonra Anadolu Üniversitesi Edebiyat fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nden mezun oldu. Metin yazarlığı, seslendirme ve spikerlik yaptı. Çeşitli radyolarda şiir başta olmak üzere sanat içerikli birçok radyo programını hazırladı ve sundu. Ankara’da öğretmenlik yapıyor ve şiir çalışmalarını burada sürdürüyor. Şiirleri, öyküleri ve yazıları Varlık, Dize, Yasak Meyve, E, Kül, Düşlem, Mozaik, Uç, Edebiyat Ve Eleştiri, Kavram Karmaşa, Poetik’us, İnsan, Bahçe, Şiir Odası, Düşeyaza Edebiyat, Vesvese, Hayal, Ünlem, Hayvan, Taflan, Sonra Edebiyat, Mühür, Akatalpa, Sincan İstasyonu, Kül Öykü Gazetesi, Deliler Teknesi, Akköy, Adalya, Eliz Edebiyat, Ihlamur, İzdiham, Caz Kedisi dergilerinde yayınlandı.

NECDET ARSLAN - IN TURKISH

NECDET ARSLAN

Uçari

Bir şeyler getirdim sana

Gül damlası sözcükler deri sakızı badem şekeri

Gönül sunumu içimden geldiği üzre

Candan bir gülümseme

Birazdan

Güneş üstümüze doğar sonra gelir ve geçip gider

Yayılır ortalığa ağustosun kokusu

Sarmaş dolaş olmak var sevgiyle

Kafamıza esince şöyle çekip gitmek var

Buram buram kekik rüzgarları içmeye

Yıldızları sobelediğimiz diyarlara,kuzeye

Seni sevme heyecanı var içimde gölgede otuz dokuz derece

En eski söylencedir aşk

Telli turna gibi su gibi yeşeren yapraklar gibi

Gelir kapımızı çalar

Kovandan süzülen gizlerle

Hiç tükenmeyecek bir baharı aralar

Gönlümde badem tadı burç yeşili sığırcık sürüsü

Itır tarlaları içinde dik başlı papatya ve nazlı deniz

Henüz son sözcüğü yazılmamış o kocaman şiir

Göz göze gelebilme heyecanı atlı karıncalar

Yandan çarklı kahvenin değil ortalığa saçtığımız kokular

Bir şey söylemem gerekiyor şimdi

Galiba…sana…

Neyse

Kapris

ertelenmişliklerin katlanılmayan

işkencelerinden

son hecenin duyulduğu an'dan ötelerde

hep terk edilen yurtlardan

Neden takıyoruz ki çelişkilere

küs olsun harfler önemli değil

Okunaksız kalır mürekkebinden yoksun olan kağıtlar

Telaşlanmam.

Bilirim çünkü sabrı eridikçe

tutuşur kül olur orman.

Dilimdeki yapraklar eskir

Dolandıkça gövdeme zincir tükenir halkaları azar azar

İş güç vakti şimdi,

tıklatıp tıklatıp durma boşuna hayal kapılarını

aralarsa şeytan aralar

Cismim yok,ismim meşgûl

Gelme üstüme gelme

Haddimi bilmez oldum zaten bu sıralar...

N/İçin

Bu sıralar gözlerinden söz ediyorum ya

Dağlanmam içindir

Korlanmam içindir.

Konuştukça içime attıklarım içindir

Sakladıklarımı yitirme korkuları içindir

Sen aynı oldukça ve sen ayna oldukça

Kendimi senleştirmek içindir.Sende görünmem

Ve kalmam içindir

Sana baktıkça kekeliyorum ya

Düşüp paramparça olan bir kristale

dönebileceğimi düşündüğüm içindir

Sen ötelerde süzüleduruyorsun ya

Bir arabesk şarkının nağmeleriyle

avunmam içindir

Kanatlarına sığınmayı düşlediğim

Durup durup sana savrulduğum içindir

Dalgaları yırtarak sana yol açmak istediğim içindir

Bomboş kaldığım içindir

Yaşlandığım içindir

Ne yapsam ne etsem uykularımda

açılan perdeleri örtemediğim içindir

Gülüşün şehnazlaştıkça fettanlaştığın içindir

Sen süslendikçe ölüp ölüp dirilen

Afrodit’leştiğini gördüğüm içindir

Adını ne zaman hecelemek istesem

Bir mahzenin içinde tek tadımlık şarap olduğun

İçindir .yudumlayamadığım içindir seni

sana sarılamadığım içindir

Ah o gözlerin yok mu senin

Bir pervane gibi etrafında döndüğüm

Yüreğimi tam orta yerinden sana uzatmak için böldüğüm

O gözlerin yok mu

Sende saklı kalmasını istediğim bu şiirim içindir

Bir aşk okyanusuna çivilemesine daldığım içindir

Azla yetinmeyip

Tüm yükünü ve tüm suçlarını göze aldığım içindir

Bir bakışın uğruna sana her şeyimi rehin verebileceğim içindir

Ruhumu elinde tuttuğunu bildiğim o masum bakışların içindir

Ağrılarımı ancak sen durdurabildiğin içindir.

Senin adını besmele saydığım içindir

Bana ışınladığın cilvelerin içindir

Nedense ne demek istediğimi

Bilmediğim bir çıkmazda kalakaldığım

Ve yönümü yurdumu şaşırdığım içindir

NECDET ARSLAN

NECDET ARSLAN: 1954 Erbaa doğumlu. Emekli Türk Dili ve Yazını Öğretmeni Şair/Yazar Çeşitli sanat ve yazın sitelerinde;ulusal ve yerel gazetelerde,dergilerde yazıları ve şiirleri yayınlandı. Erbaa’da yaşıyor.  Yapitlari Bir Gün Ansızın,Şiir ,2015 Taşra Akşamlarından, Şiir,2016  Susmalar,Şiir,2017 Koyu Üşümeler,Şiir,2018

N. ŞÜKRÜ AYDIN - IN TURKISH

N. ŞÜKRÜ AYDIN

Bilemezsin

Ne kadar mutsuz olurdum bilemezsin!

Olmasaydın dünyamda

Ne kadar mutsuz olurdum

Öncesi yok, senden sonrası da…

Anlatamam, bilemezsin

Öyle geçsin sensiz bir ömür...

Boş yere geçmiş olsun

Ne kadar mutsuz olurdum bilemezsin!

Bilemezsin

Türküler gibi dolaştın hep damarlarımda

Ay’a dolandığı gibi bulutun

Edalı yürüyüşü

Ben sende gördüm

Salınıp gezişi, içten  sevişi

Ben sende gördüm

Gönlümü ısıtan gülüşün olmasaydı

Ne kadar mutsuz olurdum bilemezsin!

Bilemezsin!

Sen benim hep içimdesin

Nasıl mutluyum bilemezsin!

İzmir'e Sone

Denizin kokusu, martıların sesi çağırıyor

Sabah rüzgârı, imbat, baharın esintisi...

Kanatlanmış kotram, pupa yelken uçuyor

Bak, başladı işte hayalimdeki sonsuz gezi

Esirgemiş, sarıp sarmalamış Yaradan

Yemyeşil dağlarla masmavi bir gözü

Gitmek istesem gidemem buralardan

Alıp götürmek isterim canım Körfez’i

Işıl ışıl saçlarını sermiş güneş dalgalara

Değiyor kollarım kül renkli kanatlara...

Rengine kokuna sinmiş sevdamın izi

Soruyorum görünce pırıl pırıl denizi

Nereye gidiyor melek kanatlı yelkenler?

Ayrı kalamam, dayanamam, özlerim Körfez’i

Emin Misin?

İnsanlar umut zengini

Yaşamanın kolay yanı

Dünden bugüne

Emin misin gelecek mi?

Duracak mı hayat verdiği sözde?

Yarınlarda

Özlediğin mutluluk

Emin misin gelecek mi?

Emin misin gelecek mi?

Yoksa Ay’a, Merih’e mi gizlenecek?

Sen sonsuza dek arayasın diye

İstersen arama!

Özlediğin mutluluk

Emin misin gelecek mi?

Emin misin gelecek mi?

Yarını gebe bırakan umut

Aradığın mutluluk

Emin misin gelecek mi?

Emin misin?

N. ŞÜKRÜ AYDIN

  

N. ŞÜKRÜ AYDIN: ÖZGEÇMİŞ 1950’de Bulgaristan’ınYukarı Cuma (Blegoevgrad) vilayetinin Nevrekop (Gotse Delchev) kazasına bağlı Fustana (Hvostyane) köyünde doğdu. 1951 yılında ailesiyle birlikte Türkiye’ye göç etti. İlk öğrenimini İzmir-Kınık’ta, lise öğrenimini ise Bergama Lisesi’nde tamamladı. 1974’te Erzurum Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden mezun olduktan sonra Edebiyat Öğretmeni olarak Gaziantep İslahiye Lisesi’nde göreve başladı. Daha sonra Afyon, Uşak ve İzmir’de edebiyat öğretmenliği ve idareciliklerde bulundu. 2000 yılında Karşıyaka Anadolu Lisesi edebiyat öğretmeni iken emekli oldu. İzmir Makedonya Göçmenleri Kültür ve Dayanışma Derneği’nin yayın organı VARDAR dergisinin yazı işleri sorumluluğunu  üstlendi. Halen “Rumeli Kültürü” üzerine yazılar yazıyor. “Batı Trakya (Rodoplar) Karasu Vadisi Türk Köyleri Ağzı” (1974) başlıklı bir dil incelemesi vardır. 2009 yılında KIBATEK  yayınları arasında “Özleyiş Yırlarım” adlı şiir kitabını yayınladı. İkinci şiir kitabı 2011 yılında Azerbaycan  Bakü’de Azeri Türkçesi ile “Uzaq Torpaklar” adıyla  yayınladı. İnönü Üniversitesi yayını olan "Efsaneler" adlı kitapta Efsane Derlemesi" yer aldı  Ayrıca Balkanlara uzanan Anadolu kültürü üzerinde araştırmalarını sürdürmekte,   halk hikâyeleri, masallar ve  türkü derlemeleri vardır.

MEVLÜT KAPLAN -IN TURKISH

MEVLÜT

KAPLAN

Ben Bir Öğretmenim

Ben bir öğretmenim

Süt yaprak çocuklarım

Yazılacak defterim

Ben bir öğretmenim

Sevgiyi barışı öğretirim

Renkli açar çiçeklerim

Ben bir öğretmenim

Atatürk’çe söylerim

Aydın doğar günlerim

Sağduyu

Sağduyu dediler

Yıllarca uyutulduk

Artık Arap uyandı

Maymun açtı gözünü

Ezber etti horozlar

Lafontenin dersini

Tilkiler yitirdi umudunu

Bayrak açtı sol duyu      

Kömür Karasi Ekmeğim

Gaz ateşi kazmamda kıvılcım,

Ayrımı yok geceyle gündüzün,

Ha yerüstü, ha yeraltı,

Ölüm nöbetinde dirim

Yanı başımda mezarım.

Pamuk ipliğinde yaşamın teğeli

Bir varsam üç yoğum

Boş bir ağırlık başımdaki baret,

Bir anlık soluğum

Kutsal emeğim alnımın kara çamuru

Gece düştü yazgıma

Elveda ana ağlama

Babam yanımda

İyi bak çocuklarıma.

Hep dehlizlerde yüreğim

İliğim, etim, kemiğim

Kömür karası ekmeğim

MEVLÜT KAPLAN

MEVLÜT KAPLAN’IN ÖZGEÇMİŞİ: 1930'da Akşehir-Ökes'de (Yaylabelen) doğdu. İvriz Köy Enstitüsü'nü, Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Özel Eğitim Bölümü'nü, Londra Marylebone Dil Kolejini bitirdi. Avrupa eğitimini, Dünya Çocuk Edebiyatı'nı inceledi. Londra BBC Radyosu'nda izlenimlerini anlattı, kitaplaştırdı. Öğretmenlik, Eğitim Uzmanlığı, Müfettişlik, Kültür Bakanlığı'nda Seçici Kurul Üyeliği ve Yayın Danışmanlığı yaptı. Birçok kurs ve seminerlere katıldı, başarı belgeleri aldı. Adını ilk kez 15 yaşında şiirle duyurdu. Cumhuriyet, Milliyet'te, birçok sanat-edebiyat dergisinde makale, şiir ve öyküleri yayımlandı. İzmir'de Özgür Eğitim Yayınevi'ni kurdu. 600'ü aşkın kitap yazdı. Adına her yıl Ödüllü Edebiyat Yarışmaları düzenleniyor. Söke Yuvaca'da Mevlüt Kaplan Kitaplığı açıldı. İzmir'de bir sokağa Mevlüt Kaplan adı verildi. 2019 İzmir’de Ayten-Mevlüt Kaplan Kültürevi açıldı. Ulusal 17, uluslararası 3 ödülü var. Şiirlerini:  Anadolu  Yankıları  (1948),  Cıvıltı  (1949),  Ozanca (1951), Sevgi  Barışla  Büyür (1996), Yaşama  Sevinci (2002), İlk Aşkım Son Şarkım (2016) Masallarını: Ceylan Kuzu (1962), Keloğlan İle Delioğlan (1970), Telli  Turna (1975), Edi  İle  Büdü (1980), Barış  Ülkesi (1996), Öykü ve Romanlarını: Bücür Osman (1989), Yolun  Öteki  Ucu (1990), Tren  Düdükleri (1994), Serçeler  Yakına  Konar (1996), Bir Arpa Boyu Uygarlık (1996), Mektuplar Barış Olsa (1999), Sabahlar Günaydınla  Başlar (2000) Öyküler Ne Söyler? (2000), Beyaz Mendil  (2001),  Günaydın  Çocuklar  (2001),  Kınalı  Güvercin  (2001), Ağlayan  Duvar  (2002),  Dumanlı Kaya  (2002), İzmir’in Kavakları (2015), Atatürk ve Çanakkale Zaferi (2019), Atatürk ve Kurtuluş Savaşçıları (2019), İncelemelerini: Adada Bir Yıl (1962), Anılarla  Atatürk (1980), Nasrettin Hoca (1985), Mavi Sularda (1993), Aydınlanma Devrimi ve Köy Enstitüleri (2002), Yaşayan Anadolu Efsaneleri (2008) adlı kitaplarda topladı.